Παρασκευή, 26 Αυγούστου 2011

ΔΕΣΜΕΥΣΕΙΣ ΓΑΜΟΥ....


Αν προσεγγίσουμε το γάμο ως επιθυμία δύο συντρόφων για μια κοινή ζωή, ως ένωση, πάντρεμα της διαφορετικότητας του καθενός, ως εγρήγορση, λαχτάρα για έρωτα, δημιουργικότητα και διατήρηση ζωντάνιας, ο γάμος είναι μια υπόθεση που μπορεί να προάγει τόσο την προσωπική εξέλιξη του κάθε συντρόφου, όσο και την κοινή εξέλιξη του ζευγαριού.
Αν θα μπορούσαμε να ξεχωρίσουμε κάποια βασικά στοιχεία, που χαρακτηρίζουν έναν υγιή γάμο – μια  ένωση δύο ανθρώπων- αυτά είναι τα ακόλουθα: η δέσμευση, ο έρωτας και η οικειότητα. Χρειάζεται να συνυπάρχουν και τα τρία αυτά στοιχεία, ώστε οι σύντροφοι να βιώνουν με χαρά τη σχέση και την αλληλεπίδραση μεταξύ τους . Ωστόσο, η δέσμευση στο γάμο, αφορά τον τρόπο που επιλέγει κανείς να σχετιστεί, να αλληλεπιδράσει με το σύντροφό του.
Δέσμευση στο γάμο σημαίνει «νιώθω ελεύθερος να αφοσιωθώ στο σύντροφό μου, να του δώσω προτεραιότητα, να μαθαίνω διαρκώς να σχετίζομαι μαζί του, και να εμπλουτίζομαι σαν άνθρωπος εμπλουτίζοντας ταυτόχρονα τους τρόπους που συναλασσόμαστε». Οι συγκρούσεις και οι διαφωνίες χρησιμοποιούνται σαν αφορμή για εξέλιξη και για αλλαγή «επιπέδου» επικοινωνίας.
Χρειάζεται τρυφερότητα και εμπιστοσύνη τόσο στον εαυτό όσο και στο σύντροφο, προκειμένου να προχωρήσει κανείς στη βαθύτερη γνώση του ευατού του και του άλλου, και άρα σε πιο ουσιαστικούς τρόπους σχέσης και συν-πόρευσης. Όταν οι συγκρούσεις -που είναι αδύνατον να μην υπάρχουν- γίνονται με όρους εμπιστοσύνης και εξέλιξης της σχέσης, τότε είναι που αποτελούν ευκαιρία για αυτή τη βαθύτερη γνώση και την ενδυνάμωσή της. Όταν, όμως, ο προσανατολισμός βρίσκεται στο να αποδειχθεί ποιος έχει δίκιο και ποιος άδικο και ποιος τελικά θα επιβληθεί, η σύγκρουση παραμένει στείρα και απειλητική για τη σχέση.
Το «πάντρεμα» του ζευγαριού, λοιπόν, είναι μια υπόθεση που αφορά ολόκληρη τη ζωή. Δεν περιορίζεται μόνο στα όρια της τελετής στην εκκλησία ή στο δημαρχείο. Αυτή η τελετή είναι μια γιορτή, ένα μυστήριο όπου επισφραγίζεται η επιλογή των συντρόφων για την ένωσή τους. Ωστόσο, η πραγματική ένωση, το ουσιαστικό πάντρεμα που αυξάνει τους βαθμούς ελευθερίας είναι κάτι που προυποθέτει λαχτάρα για ζωή και όχι παραίτητση στο δεδομένο και το αυτονόητο.